Καινούριο video, φωτογραφία, ανέκδοτο;
Στείλτο μας στο geladeros@gmail.com και θα το δεις on-line

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2007

Συγκρότημα ΡΑΠ ζητά...

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Οι μουσικοί


Ήταν δυο φίλοι μουσικοί. Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά. Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος. Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του. Κάθε μέρα παρακαλά το θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του να τον δει έστω για λίγο.

Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του...

- Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!... Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά...

- Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά... Βασικά Σωτήρη εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα είναι για να σου πω κάποια πράγματα.

- Καλά ή κακά;

- Και τα δύο.

- Πες τα καλά πρώτα...

- Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά... Συναυλίες συνεχώς...Προχτές έπαιζε ο Bob Marley κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο και τραγουδούσαμε "No Woman No Cry"... Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Kurt Cobain με τον Jim Morisson, έχουν κάνει νέο γκρούπ πλέον... Άσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά...

- Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!... Και τα άσχημα; Ποια είναι τα άσχημα;

- Εχμ... βασικά... βγήκαν αφίσες... παίζεις το Σάββατο...

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2007

Ο ύμνος του φραπέ


Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο.

Milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι' ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών
εντός μικρής σακουλίτσας
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης
τσίτα κάνων κοιμητούς
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζώμενο,
ωστε παρασκευαζώμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν.

Ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ.

Προσδοκώ τασάκι καθαρόν.

Και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν.